Storythai

เด๊วก้อจาเปิดเทอมแล้วววว  คิดถึงเพื่อน ๆ จางเล้ยยยย

แต่ว่า เนตรชนก ก้อยงไม่มีที่ซุกหัวนอนตอนเปิดเทอมเรยยยยยยยย

จามีสักคนใจดี ให้ไปอาสัยยุด้วยไหมเหนออออ   .....  ถ้าเปงแต่ก่อนคงมี ว่าม๊ะ!!!

ยังไม่คุ้นก่าไดอารี่อานนี้เรยง่ะ  มานแปก ๆ ยังไงก้อไม่รุ

อยากกลับไปเขียนอานเดิม ๆ ๆ

เฮ้อ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

คิดถึง

คิดถึง

คิดถึง

คิดถึง...............

ใครก้อไม่รุ

บอกไม่ถูก  บอกไม่ถูกจิง ๆ

แย่จัง คนเรา

อยากกลับไปเปงเดกจังเลยยย

อยากเปงเดก ไปตลอดดดด

ไม่อยากโต ไม่อยากรับรู้เรื่องราว ไม่อยากฟัง

ไม่อยากเข้าใจ  อยากดื้อ อยากไร้เหดผล อยากทำอารายก้อได้ตามใจตัวเอง

อารมมานป่วย นอย ๆ แร้วแหละ

เหนื่อยใจยังไม่หาย

เรื่องเดิม ๆ ก้อไม่ได้สนใจแล้วนะ จิง ๆ

แต่ตอนนี้มานเหนื่อยเรื่องใหม่อ่ะ  อย่างว่าแหละ

ที่เคยเล่าให้เพื่อนฟังแหละ  พ่อแม่ด้วย......

เส้าหวะ  กุเปี่ยน รึว่า คนอื่นเปี่ยนหว่ะ

เปี่ยนเพราะอะไรหล่ะ

เวลาเหรอ

มานจาใช่เหรอ .......................

ดีขึ้นพอรึยัง ดีพอไหม

ดีพอที่จะเผชินแบบซึ่ง ๆ หน้ารึยัง

กล้าพอรึยัง เนตรชนก

ยังไง ก้อต้องเจอเรื่อย ๆ เจอแน่ ๆ  เฮ้อ ๆ  ๆ ๆ

ปล่อยวาง.....ปล่อยวาง......

พุ่งนี้ที่สดใสรอยุ

ว่าม๊ะ!!!